IT punta d’arco miejsce kontaktu smyczka ze struną często spotykany Support my free tools
Jak wykonuje się punta d’arco?
Graj oznaczony dźwięk lub fragment przy czubku, czyli na końcu smyczka najbardziej oddalonym od dłoni, a nie przy żabce. W tym miejscu od razu dostępny jest mniejszy bierny ciężar smyczka, co może sprzyjać grze lekkiej, cichej, delikatnej lub szybkiej, lecz wykonawca może dodać ciężar ramienia i palca wskazującego; samo położenie nie ustala ani nacisku, ani jednego rodzaju brzmienia. Partytury mogą łączyć punta d’arco z detaché, staccato, dynamiką lub inną artykulacją, ale pozostają one odrębnymi wskazówkami, podobnie jak kierunek smyczka i ilość użytego smyczka. Zachowuj to miejsce przez lokalnie oznaczony zakres i opuść je przy nowej wskazówce dotyczącej miejsca gry smyczkiem lub wyraźnym punkcie końcowym.
Jak brzmi punta d’arco?
Lżejsze, cichsze i delikatniejsze brzmienie niż przy grze przy żabce, z mniejszym ciężarem i ostrością na strunie.
W kontekście
Włoskie punta d’arco oznacza część smyczka przy końcu lub czubku i kontrastuje z położeniem przy żabce, al tallone. Smyczkowanie w górę od czubka do żabki może wspierać crescendo wraz ze zmianą dostępnej dźwigni, lecz samo punta d’arco nie koduje kierunku smyczka, crescendo, artykulacji ani stałej dynamiki. Zapisuj termin w pełnym brzmieniu: drukowane legendy z P. rozwijają pokrewne sformułowanie alla punta, natomiast żaden dokładny skrót punta d’arco nie spełnił progu trzech źródeł.
Teoria muzyki i kontekst w partyturze
Zobacz także
- Bow stroke (Wikipedia)
- Bow (music) (Wikipedia)
- Glossary of musical terminology (Wikipedia)
- Andrew Hugill — The Orchestra: A User's Manual, violin bowing
- Athanasios Zlikas — String Quartet (2009)
- Pasquale Farinacci — Scale e Arpeggi per Violino, Volume 2
- George Grove — A Dictionary of Music and Musicians, A Punta d'Arco