IT brillante charakter często spotykany Support my free tools
Jak wykonuje się brillante?
Wykonawca gra w efektownym, lśniącym i pełnym temperamentu stylu, eksponując blask i wirtuozowski popis. Brillante wiąże się z XIX-wiecznym „style brillant”, wirtuozowskim idiomem pianistów-kompozytorów takich jak Hummel, Field, Ries i Weber, cenionym za olśniewającą figurację i ornamentalny rozmach. Słowo często pojawia się w tytułach, aby wskazać wirtuozowski utwór koncertowy, jak w „Grande valse brillante” op. 18 Chopina, którego walce były wyidealizowaną muzyką koncertową, a nie użytkową muzyką taneczną. Jako oznaczenie prosi wykonawcę o wydobycie blasku, klarowności i musującej energii powierzchni.
Jak brzmi brillante?
Brzmienie lśniące, migotliwe i pełne temperamentu, o efektownej, wirtuozowskiej powierzchni.
W kontekście
Brillante jest definiowane w standardowych słownikach jako „błyskotliwie, z blaskiem — grać w efektownym i pełnym temperamentu stylu”. Wiąże się z XIX-wiecznym „style brillant” kojarzonym z Hummelem, Fieldem, Riesem i Weberem oraz występuje w tytule „Grande valse brillante” op. 18 (1834) Fryderyka Chopina.